ملک محمد انتظاری

دلبران

entezari — Wed, 19 Dec 2007 10:40:18 GMT

اگر همتت نیست به جان پروری فرو مانده ای بر خود و خودسری

فرومانده بر چهره دیگران به چهره پرستی کند رهبری

چو زاهد ریاکار کوی و گذر به ظلمتگه شب به حیلت گری

بمان همچو سنگی بر چشمه سار گهر پاره آنجاست که صبر آوری

صبوران یاری پروردگار به امر خداوند کنند افسری

چو خاک رهند در بر دیگران صبوران اندیشه گوهری

به حرف نیست اندیشه دلبران عمل باید و همت مهتری

ظریفی که ایستاده بر جویبار به امر خداوند به جوی و جری

چو آینه ای در بر دلبران محمد (ص) بدین شیوه کرد افسری

زلفون یار

entezari — Wed, 19 Dec 2007 10:38:18 GMT

دلی که نماند به پروردگار فرومانده بر خفت روزگار

به هر چه بمانی فرو مانده ای چرا دام چهره کشیدند کنار

نشان خد در دل و جان توست تو بر بی نشانی غیر رو میار

اسیری که هرگز نجوید خلاص ز بند و حجاب و حصار و خسار

بر آدم سزاوار جان پروری است نشانی که لاله برد لاله زار

نشانی که گلشن مداری کند به بوی خوش نعمت کردگار

ز نون رسته نام و نشان خرد خدا را به ذکر مدام پاس بدار

به چه بوده آدم درین خودسری که صد پاره کرده است تسبیح یار

محمد (ص) دمی بی غم او نبود به زلفون یار بوده آموزگار

دیگری

entezari — Wed, 19 Dec 2007 10:33:18 GMT

نه اینست سزاوار جان پروری که سهل از دل و جان خود بگذری

چرایی فرو مانده بر دیگران توان خداست بر دل و دلبری

به پاس سپاس خداوند یار گریبان گشایی کند گلپری

به جانان اندیشه ذکر یار پریان ایستاده بر گوهری

فراموش نکن مهر پروردگار چرا دل به ذکرش نمی آوری

چرا دم به دم بر فروماندگان ازین چهره بر چهره دیگری

به هر چه بمانی فرو مانده ای تو تشنه چه داری ز جان پروری

خدا را حصاری خویشتن مکن حجابنده غیر نکرد رهبری

ره آنجاست که اندیشه کردگار نماند فرو در بر دیگری

گریبانی ناز پروردگار چنان سرو ناز است به جوی و جری

چمانی که میلش بر اغیار نماند گریبان به ناز دارد و دلبری

تو همچون محمد (ص) سزاوار مهر مرا تا نمانم بدین خودسری

پریش

entezari — Sat, 21 Jul 2007 05:55:18 GMT

پریش

چه شده است که ظرافت و لطافت اندیشه و باروری حاصل از هدایت خداوند از بشر گرفته شده است؟ چرا از طبیعت بارور اندیشه هدایت شده فرومانده و مادر آن سوی شیشه شیر برای بچه ها توجیه و تعریف می‏شود؟ سلامتی جسم و جان در کدام گزینه هاست؟ گویی چنانست که بشر امروزی در پناه یافته های گوناگون و متعدد خود در چراغانی ابلیس زندانی شده و به تعریف خورشید نشسته. بشری که از منشاء تطور و گوناگونی یافته های خود بی خبر است به ناسپاسی ممتد گرفتار گردیده.

تا به گوهر باز نگردد این پریش	ریشه گم کرده نمی آید به خویش
ریشه گم کرده ریاکاری کند	همچو زاهد روز و شب بالد به ریش
نرمی خلد برین در کار نیست	گرمی خورشید ندیده این پریش
این پریش در بدر آرام نیست	آدمی گم گشته در ناباوریش
تو نشان گم کرده آدرس می دهی	به کسی که همچو خود می نگریش
حاصل اندیشه پروردگار	ادعا نیست که به غیر می آوریش
خاکسارست هر که بر خلد برین	بر سپیدی می نشیندش دلبریش
تا محمد را به جانان بنگری	بهتر آنست که درمان آوریش

خروش

entezari — Sat, 21 Jul 2007 05:55:18 GMT

خروش

به یاری اندیشه کردگار	خوشا همچو شمعی به کوی و گذار
در آنجا که اندیشه گوهری	به شأن خداوند شدند آشکار
به خواست خداوند بود آدمی	بر آزاده اندیشه روزگار
تو ای مانده بر خویش چرایی پریش؟	حصاری خویشتن نجوید مدار
کناری اندیشه خودسری	سیاهی شب می برد در گذار
چو ابلیس به جامه پذیری فرو	بدور مانده از لطف پروردگار
خدایا به تو بودنم زندگیست	چرا پا به پستی در این رهگذار
مبادا که بر غیر خروشان شوم	چو خودکامگان پت روزگار
تویی منشاء مهر و جان پروری	به غیرت به مهر باید و رستگار
بر آن جلوه ای که تو دل پروری	دلارام مهر تو باد پایدار
خدا را هزار باره باید ستود	زمانی ندارم به غیر ماندگار
کجاست که محمد (ص) نباشد به مهر	کجاست که به خشم بیندش روزگار

entezari — Sat, 21 Jul 2007 05:54:04 GMT

گوهر و کلوخ

دلا، عاشقانه به پروردگار	بمان که جهانی است برو پایدار
بر اجزای هستی دویره بود	دلیرند به بودن دویره سپار
بدین شادمانی شداد وقت	زمانی که برخاسته پروردگار
به خواست خدواند شدند گوهری	یگانه بدیدند در این رهگذار
به چشمی که پرورده ناز اوست	بر اندیشه ای که بجوید مدار
بر آن پیشه ای که کلارام مهر	چو مویی است به زلفون پروردگار
فرازمند اندیشه گوهری	به شأن خداوند شود رستگار
کدام رستگاری حصاری نشد	کدام دیده بر چهره نیست ماندگار
کلوخ را ندیدم صبوری کند	چو سنگ صبوری بر چشمه سار
به ارزانی خواستن آلوده شد	همان طفل که بر خوردنست در کنار
خدایا بر آدم چها می رسد	که آلودگانم بر این خفت و خوار
محمد چه دارد ز جان پروری	به جان ارزد اندیشه کردگار